เมนูเพิ่มเติม
เข้าชม: 1903|ตอบกลับ: 0

[Prince Member]


Saitama Inori วันแม่ 2559

  • โมเอะ: 1320
  • Money: 2054
  • Tz: 1329
  • Posts: 327
  • Donate: 0 THB
  • Joined: 14-11-2015
พลังน้ำใจ: 4623
   Pet:
Rachel Alucard
อะไรเหรอ?

โพสต์เมื่อ 6-11-2016 19:21:17 |แสดงโพสต์ทั้งหมด



The Surge Ghost คนกระชากผี

ตอนที่ 1 : พลังมือกระชาก










  "ฮึ๊บ...ฮึ๊บ...! ทำไมถึงดึงไม่ออกซักทีเนี๊ย...!!"
เสียงเด็กสาว ม.ปลาย คนหนึ่ง กำลังดึงผ้าที่อยู่ใต้กล่องกระดาษที่ถูกทับเอาไว้

      "รุ่นพี่ ให้ผมช่วยดึงผ้าออกมาให้มั้ยครับ?"
      เด็กหนุ่ม ม.ต้น เดินเข้ามาถาม

      "อ๊ะ!? จ้ะ! รบกวนหน่อยนะจ๊ะ..."
      เด็กสาว ม.ปลาย ตอบกลับและหลีกทางให้เด็กหนุ่ม ม.ต้น เดินเข้าไปดึงผ้า

      "ย๊ากกกก!!"
      เด็กหนุ่ม ม.ต้น กระชากผ้าสีขาวที่ถูกกล่องกระดาษทับออกมาได้ แต่สิ่งที่ถูกกระชากออกมามันไม่ได้มีเพียงแค่ผ้าผืนนั้น

      "ว๊ายย!!??"
      เด็กสาว ม.ปลายร้องพร้อมกับเอามือปิดกระโปรงตัวเองไว้

      "ปะ..เป็นอะไรไปเหรอครับ!?"
      เด็กหนุ่ม ม.ต้น หันหน้าไปถาม

      "มะ...ไม่มีอะไรจ้ะ..."
      เด็กสาว ม.ปลาย ตอบกลับ พร้อมกับคว้าผ้าออกจากมือเด็กหนุ่ม ม.ต้น แล้ววิ่งจากไปอย่างเร่งรีบ

      "อะไรของเค้าเนี้ย? ไม่ขอบคงขอบคุณเลยซักคำ..."
      เด็กหนุ่ม ม.ต้น บ่นพึมพำอยู่คนเดียว และเค้าก็เหล่ตาไปเห็นบางสิ่งบางอย่างตกอยู่ที่พื้น เด็กหนุ่มหยิบมันขึ้นมาดู แล้วเค้าก็รู้สาเหตุที่เด็กสาว ม.ปลาย รีบวิ่งหนีจากไป

      "กา่งเกงใน!? ให้ตายเถอะ!! นี่เรายังควบคุมมันได้ไม่ดีพออีกเหรอเนี้ย..."

      สวัสดีครับ ผมชื่อ 'โทยะ' นักเรียนชั้นมัธยมต้นปี 3 ในสายตาของผู้คนทั่วไป จะมองเห็นผมเป็นเด็กนักเรียน ม.ต้น ธรรมดา แต่ความจริงแล้วผมมีความสามารถพิเศษ นั่นก็คือ 'มือกระชาก' ที่สามารถกระชากสิ่งที่ตัวเองนึกคิดออกมาได้อย่างง่ายดาย แบบไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัวเลยด้วยซ้ำ ผมมีความสามารถพิเศษนี้ตอนช่วงอายุ 5 ขวบ ผมพยายามฝึกฝนการควบคุมพลังมือกระชาก แต่มันก็ส่งผลไม่ดีตามมาแบบเมื่อซักครู่นี้ เพราะตอนที่ผมกำลังดึงผ้าออกมาให้รุ่นพี่ ผมดันไปนึกว่ารุ่นพี่คนนี้ใส่ กกน. แบบไหน? และผลที่ออกมาคือ กกน. ของรุ่นพี่มันออกมาตอนจังหวะที่ผมดึงผ้าออกนี่สิ เฮ้อ...ปวดกบาล...


      "เฮ้อ...อารมณ์เสียอีกวันแล้วสิ..."
      ผมเดินบ่นพึมพำอยู่คนเดียว และเดินตรงเข้าไปในร้านเช่าซีดี

      "โอ้! วันนี้ก็อารมณ์เสียอีกตามเคยโทยะ"
      ลุงเจ้าของร้านเช่าซีดีหันมาทักผม

      "รู้ดีจังเลยนะลุง..."
      ผมตอบกลับพร้อมกับหน้าเบื่อหน่าย

      "ฮ่า ฮ่า ฮ่า!! เวลาที่แกจะเข้ามาในร้านข้า มันก็มีแต่ตอนที่อารมณ์เสียนั่นแหละ ฮ่าฮ่าฮ่า!!"

      "อ่า...ยังงั้นหรอกเหรอ..."

      "วันนี้จะเอาหนังแนวไหนล่ะ?"
      ลุงเจ้าของร้านเดินออกมาจากตู้เคาน์เตอร์

      "รอบนี้ผมขอหนังผีล่ะกัน ขอแบบหลอนๆ เลยนะ"
      ผมตอบกลับ

      "จัดไป!!"
      ลุงเจ้าของร้านเช่าซีดี เดินเข้าไปในโซนหนังผีและหยิบซีดีหนังผีออกแผ่นหนึ่ง แล้วเดินเข้าไปในเคาน์เตอร์พร้อมกับยิงเลเซอร์บาร์โค้ดไปที่ซีดีหนังผีเรื่องนั้น

      "เอ้า! ได้แล้ว! ส่วนค่าเช่าลุงไม่คิด"
      ลุงเจ้าของร้านเอาแผ่นซีดีหนังผีใส่ถุงและยื่นมาให้ผม

      "ขอบคุณมากนะลุง"
      ผมยิ้มให้และเดินออกจากร้านไป

      "เฮ้!! หนังเรื่องนั้นไม่จำกัดเวลาคืนนะ นายจะเอามาคืนให้ข้าตอนไหนก็ได้นะ!!"
      ลุงเจ้าของร้านเช่าซีดีตะโกนเสียงไล่หลัง แล้วผมก็โบกมือกลับไป

      ช่วงค่ำคืนเวลา 21.45น. ผมเดินออกมาจากห้องอาบน้ำ แล้วหยิบซีดีหนังผีมานั่งดูอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น

      "หืม? ทำไมแผ่นดำสนิทแบบนี้ล่ะ?"
      ผมผลิกแผ่นซีดีเพื่อจะหาชื่อเรื่องของหนัง แต่หายังไงก็หาไม่เจอซักที เพราะด้านบนของแผ่นซีดีถูกพ่นสีดำหนาเอาไว้ แต่ผมก็ไม่ใส่ใจอะไรมาก ผมเปิดเครื่องเล่นซีดีแล้วใส่แผ่นเข้าไปพร้อมกับกดฉายเครื่องเล่น

      หนังผีที่ฉายมันเป็นภาพขาวดำและมัวมาก และภาพที่กำลังฉายมันเป็นภาพบ่อน้ำเก่าๆ ในปราสาทแห่งหนึ่ง สักพักก็มีเสียงผู้หญิงกำลังนับอะไรบางอย่างดังออกมาจากบ่อน้ำ โหย...ไอ้เราก็นึกว่าจะเป็นผู้หญิงผมยาวสีดำใส่ชุดคลุมขาว คลานออกมาจากบ่อน้ำซะอีก ผิดคลาดแห๊ะ...

      "1...2...3...4...5...6...7...8...9...ฮือๆๆๆ"
      เสียงของผู้หญิงนับจำนวนเลขดังออกมาจากบ่อน้ำ และสิ่งที่ทำให้ผมเส้นเลือดขึ้นคือ จำนวนเลขที่นับมันไปถึงแค่ 9 แล้วย้อนกลับไปนับใหม่

      "เฮ้ย!! หนังผีนี่น่ะเหรอ!? ที่จะทำให้เราหลอนได้น่ะ ตาลุงร้านเช่าซีดีหลอกให้ดูของปัญญาอ่อนซะแล้วสิ!!"

      "8...9...ฮือๆๆๆ"

      "เธอเองก็เหมือนกัน!! นับ 1 ถึง 9 แล้วร้องไห้ แถมยังย้อนกลับไปนับหนึ่งใหม่อีก!!"
      ผมโมโห แล้วเดินไปกดปุ่ม Stop เพื่อหยุดเครื่องเล่นซีดี แต่เครื่องเล่นซีดีก็ไม่หยุดฉาย ผมตัดสินใจถอดปลั๊กเครื่องเล่นออก เครื่องเล่นซีดีนั่นก็ยังฉายภาพบ่อน้ำที่มีเสียงหญิงสาวนับเลข 1 ถึง 9 อยู่ดี

      "โว๊ย!! น่ารำคาญเป็นบ้า!!"
      ความโมโหของผม มันทำให้ตัวผมลืมตัวว่าตัวเองกำลังเจอสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้ ผมนึกคิดว่าจะดึงเจ้าของเสียงนั่นออกมาจากทีวี แล้วใช้มือขวาแตะจอพร้อมกับกำมือเหมือนกระชากบางสิ่งออกมา

      "กรี๊ด!!!"
      หลังจากที่ผมทำท่าเหมือนกระชากอะไรออกมา หญิงสาวผมยาวสีดำสวมชุดกิโมโนสีขาวก็โผล่ออกมาจากทีวีพร้อมกับจานที่ดูหรูหรา จำนวน 9 ใบ

      "เฮ่ย...เอาจริงดิ?"
      ผมทำหน้าตกใจเล็กน้อย และเดินเข้าไปดูหญิงสาวคนนั้น

      "โอ้ย...เจ็บจังเลย..."

      "เฮ้! เธอไม่เป็นอะไรใช่มั้ย?"
       ผมประคองหญิงสาวคนนั้นขึ้น

      "จาน...จานของฉันอยู่ไหน?"
       หญิงสาวถามหาจาน 9 ใบของเธอ และสิ่งที่เธอเห็นคือจานทั้ง 9 ใบแตกละเอียดไปทั่วห้องนั่งเล่น

       "กรี๊ด!!! จานของฉ้าน!!"

       "อ๊ะ...เอ่อ...ขอโทษทีนะ สงสัยฉันจะกระชากแรงไปหน่อย..."

       "กระชาก!? นี่นายกระชากฉันออกมาจากบ่อน้ำงั้นเหรอ!?"
       หญิงสาวลุกขึ้นและหันหน้ามาถามผม ทั้งๆ ที่เส้นผมปิดบังใบหน้าอยู่

       "อ่า...ใช่แล้ว ฉันกระชากเธอออกมาจากบ่อน้ำนั่นแหละ"

       "จริงๆ นะ!!"

       "อ่า! จริงสิ!!"

       "เย๊!! เป็นอิสระแล้วค๊า!!"
       หญิงสาววิ่งรอบโซฟาที่ผมกำลังนั่งพร้อมกับส่งเสียงดีอกดีใจ

       "อะ...อ้าว? นี่เธอไม่โกรธฉันเรื่องที่ทำจานแตกเหรอ?"

       "ทำไมต้องโกรธนายด้วยล่ะ? นายเป็นคนปลดปล่อยฉันออกมานะ แล้วไอ้จานหรูๆ 9 ใบนั่นน่ะ อย่าไปสนใจมันเลย"
       หญิงสาวเสยผมตัวเองขึ้น และผมก็ได้เห็นใบหน้าที่อยู่ใต้เส้นผมนั่น โอ้แม่เจ้า! โ-ค-ต-ร สวยสุดๆ ไปเลย ดวลตาสีน้ำเงินเข้า ใบหน้าที่ดูเหมือนเด็กสาว ม.ปลาย และสัดส่วนที่เข้ากับใบหน้าและสีของตา ถ้าใครได้เธอมาเป็นแฟนล่ะก็ โคตรโชคดีสุดๆ ไปเลย

       "นาย...นี่นาย!!"
       หญิงสาวคนนั้นพูดแทรกเข้ามาจนผมสะดุ้งตกใจเล็กน้อย

       "อ๊ะ...อะไรเหรอ?"

       "นายชื่ออะไรเหรอ?"

       "โทยะ..."

       "ชื่อ 'โทยะ' งั้นเหรอ!!"

       "อ่า...แล้วเธอล่ะ ชื่ออะไรเหรอ?"

       "ฉันชื่อ 'โอคิ' เป็นผีนับจานในบ่อน้ำที่ปราสาทฮิเมจิ"

      ถ้าจำไม่ผิดนะ ผีนับจานจะมีชื่อว่า 'โอคิคุ' เธอเป็นสาวใช้ของคุณนางที่อยากจะได้เธอมาเป็นภรรยา แต่เธอกลับมีสามีแล้ว และเธอก็เผลอไปได้ยินแผนการร้ายของขุนนางคนนั้น จึงถูกฆ่าและทิ้งศพโยนลงไปในบ่อน้ำ โดยอ้างว่าเธอคนนี้ขโมยจานหรูของตนไป 1 ใบ จากทั้งหมด 10 ใบ วิญญาณของโอคิคุจึงติดอยู่ในบ่อน้ำไปตลอดกาล และยังคอยนับจานจนกว่าจะครบ แต่ก็ไม่ครบ 10 ใบสักที นี่เราเผลอไปปิดตำนานผีนับจานเข้าแล้วสิ

     "ว้าว! นี่มันหนังสืออะไรเนี้ย? ทำไมผู้หญิงที่อยู่ในภาพถึงไม่ใส่เสื้อผ้าเลยล่ะ?"
      โอคิหยิบหนังสือโป๊ออกมาจากใต้ที่นอนผม

      "เฮ้ย!! เอาคืนมาเลย"
      ผมรีบคว้าหนังสือโป๊ออกมาจากมือของโอคิแล้วเอาไปเก็บไว้ในลิ้นชักส่วนตัว

      "นายนี่แปลกคนจังเลย"
      โอคิลอยทะลุกำแพงเข้าไปอีกห้องหนึ่ง

      "ว๊ากกก ห้องข้างๆ นั่นมัน!!"
      ผมพยายามจะวิ่งไปห้าม แต่ก็ไม่ทัน เพราะห้องข้างๆ เป็นห้องของรุ่นพี่ที่ผมแอบชอบอยู่ ผมทำได้แค่ยืนอยู่หน้าประตูห้องของเค้า

      "กรี๊ดดดด!!! ผีหลอก!!!!"
      รุ่นพี่ข้างห้องประตูพุ่งพรูดออกมาและชนเข้ากับผมเต็มๆ

      "โอคิ!! นี่เธอทำอะไรของเธอเนี้ย!!"
      ผมตะโกนเสียงหาโอคิที่อยู่ข้างในห้องของรุ่นพี่

      "เราก็แค่อยากจะทำความรู้จักเท่านั้นเอง ทำไมเธอคนนี้ถึงหนีเราด้วยล่ะ?"
      โอคิตะโกนเสียงตอบกลับมา

      "มีใครที่ไหนเค้าลอยทะลุกำแพงไปทำความรุ้จักกันเล่า หัดรู้ตัวซะบ้างสิว่าเธอเป็นผีน่ะ"

       "อ๊ะ! ลืมไปซะสนิทเลย ขอโทษทีน้า แห๊ะๆๆ"
       โอคิลอยทะลุกำแพงกลับเข้าไปในห้องผมคืน

       "ทะ...ทะ...โทยะ! นี่นายรู้จักกับผีตัวนั้นด้วยเหรอ?"
       รุ่นพี่ข้างห้องถามผม

       "เอ่อ...เรื่องมันยาวอ่ะน๊า..."

       รุ่นพี่ข้างห้องที่ผมแอบชอบคนนี้มีชื่อว่า 'ชานะ' เธออยู่ชั้นมัธยมปลายปี 2 และเธอคอยเป็นผู้ปกครองแทนพ่อแม่ผมที่พวกท่านออกไปทำงานที่ต่างประเทศ เธอดูแลผมเหมือนผทเป็นน้องชายแท้ๆ ของเธอ แต่ในใจผมมันคิดไปมากกว่านั้น อ๊ะ...เกือบลืม!! พี่ชานะรู้เรื่องพลังมือกระชากของผมนานแล้ว

       "อะไรนะ!! นี่นายกระชากผู้หญิงคนนี้ออกมาจากทีวียังงั้นเหรอ!!"
       พี่ชานะยืนด่าผมที่อยู่ในท่านั่งคุกเข่าปลายเท้าราบและข้างๆ ก็มีโอคินั่งโดนด่าด้วยอีกคน

       "ทำไมเราต้องมาถูกผู้หญิงคนนี้ด่าด้วยล่ะ?"
       โอคิเลื่อนหน้ามากระซิบข้างหูผม

       "ความผิดของหล่อนนั่นแหละ"
       ผมกระซิบเสียงตอบกลับไป

       ผมกับโอคินั่งโดนพี่ชานะด่าเป็นเวลา 9 ชั่วโมง พี่ชานะก็โดนกลับห้องของตัวเองไป และปล่อยให้ผมกับโอคินอนหลับในสภาพที่ดูไม่ได้

       เช้าวันต่อมา...
  

       "ฮ้าว! ช่างเป็นการเทศนาที่ร้ายกาจตามเคย..."
       ผมหาวปากกว้างและเดินตรงเข้าไปในห้องอาบน้ำเพื่อที่จะไปล้างหน้า

       "เศษจานที่ 244 . . . เศษจานที่ 245 . . ."
       เสียงนับเศษจานที่แตกดังออกมาจากด้านในห้องอาบน้ำ ผมเปิดประตูเลื่อนแล้วก็ได้เห็นว่าโอคิกำลังนั่งนับเศษจานอยู่

       "โอคิ!? นี่เกิดอะไรขึ้นกับเธอเนี้ย? สภาพเธอตอนนี้ดูไม่เหมือนเป็นผีเลย"

       "สมัยตอนที่เรายังมีชีวิตอยู่....เราไม่เคยโดนเจ้านายหรือคนอื่นด่านานขนาดนี้มาก่อน...ผู้หญิงคนนั้น...น่ากลัวเหลือเกิน"
       โอคิพูดจบก็หันหน้ากลับไปนับเศษจานต่อ

       "โห! ไม่อยากจะเชื่อ นี่พี่ชานะทำให้ผีกลัวได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี้ย!?"
        ผมคิด

        [ก๊อกๆๆ!]
      
        "โทยะ!! ตื่นรึยัง!? นี่สายมากแล้วนะ!!"
        เสียงของพี่ชานะดังจากนอกห้องพร้อมกับเคาะประตุไปพลางๆ

       "จะเสร็จแล้ว! ขอล้างหน้าแปปนึง!!"
       ผมตะโกนเสียงตอบกลับไป และหลังตะโกนเสียงไป ผมก็รีบล้างหน้าแปรงฟันและใส่ชุดเครืองแบบนักเรียนเสร็จ ก็รีบวิ่งออกจากห้องไปทันที

        โอคิที่เพิ่งจะหายจากอาการหวาดกลัวพี่ชานะก็ลอยออกมาจากห้องอาบน้ำ เธอเห็นบัตรนักเรียนของโทยะตกอยู่ เธอหยิบมันขึ้นมาดู

        "นี่จะต้องเป็นของสำคัญของโทยะแน่ๆ"
        โอคิเหล่ตาไปเห็นใบสมัครเข้าโรงเรียนของโทยะ เธอเห็นเครื่องแบบของนักเรียนหญิงแล้วทำการเปลี่ยนจากกิโมโนสีขาวเป็นชุดนักเรียนหญิง

       "รอก่อนนะโทยะ เราจะรีบไปหานายเดี๋ยวนี้ล่ะ..."



       To Be Continued.
      




ปิด

ประกาศจาก Admin

ช่วยบริจาคค่า VPS หน่อยจ้า
ช่วยบริจาคค่า VPS หน่อยจ้า
ช่วยหน่อยเนอะ ไม่ได้บังคับนะเออ เเต่สักหน่อยก๊ยังดี ^^

ดู »

ThaiZeed

GMT+7, 14-12-2018 21:16 , Processed in 0.030771 second(s), 16 queries , Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2012  Template BY: GDC & 2th