เมนูเพิ่มเติม
เข้าชม: 445|ตอบกลับ: 0

[Prince Member]


Saitama Inori วันแม่ 2559

  • โมเอะ: 1320
  • Money: 2054
  • Tz: 1329
  • Posts: 327
  • Donate: 0 THB
  • Joined: 14-11-2015
พลังน้ำใจ: 4622
   Pet:
Rachel Alucard
อะไรเหรอ?

โพสต์เมื่อ 20-7-2018 12:12:49 |แสดงโพสต์ทั้งหมด



Blaze Heatnix เบลซ ฮีทนิกซ์ เพชรฆาตวิหคอมตะ

ตอนที่ 6 : ความสัมพันธ์ของทั้งสอง









    "เราคือ 'ลูน่าไชลด์' เจ้าหญิงแห่ง วิหารแสงจันทร์ เจ้าคือใคร?"

     ดาบยาวสีแสดจ่ออยู่บนคอของทหารรับจ้างอิสระที่มือขวาคือเค้าถือโล่สีขาวที่ส่องแสงระยิบระยับออกมาตลอดเวลา ด้วยฝีมือของเจ้าหญิงอัศวินผู้งดงามปานเทพี เส้นผมสีเงินขยับเล็กน้อยตอนที่ลมพัดมา ดวงตาสีฟ้าอมน้ำเงินของเธอจ้องมายังทหารรับจ้างอิสระผู้ถือโล่ที่น่าจะเป็นอาวุธที่ผู้คนต่างก็อยากจะครอบครองมัน


    "ลูน่าไชลด์? ชื่อนี้คุ้นๆ แห๊ะ หรือว่าเธอคือ 'ลูน่า' คนนั้นน่ะ?"


    "บังอาจมากเจ้าทหารรับจ้าง กล้าเรียกชื่อขององค์หญิงแบบนี้...อย่าอยู่เลยแก!!"

    ทหารที่ยืนอยู่ข้างๆ เจ้าหญิงชักดาบออกมาแล้วเตรียมที่จะฟัน


    "ช้าก่อนท่านแม่ทัพ"


    "วิ้ว... เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ..."

    ทหารรับจ้างคนนั้นรู้สึกโล่งอกโล่งใจ


    "คนที่เรียกเราว่า 'ลูน่า' มีแค่สองเท่านั้น เจ้ายังจำได้มั้ยว่าพวกเค้าสองคนนั้นคือใคร?"

    เจ้าหญิงหันหน้าไปถามนักบวชที่ยืนอยู่ข้างหลัง


    "ครับ... คนที่เรียกชื่อองค์หญิงแบบนั้นได้ มีแม่ทัพใหญ่แห่งไอเซนการ์ดที่มีนามว่า 'แบล็กฮาร์ด' แต่ตอนนี้เค้าแปรพรรคไปอยู่ฝ่ายปีศาจแล้ว และอีกคนคืออัศวินไร้เทียมทานผู้ที่เป็นเพื่อนคนสนิทของแบล็กฮาร์ดชื่อ 'เบลซ ฮิทนิกซ์' หลังจากที่เค้าพ่ายแพ้กับแบล็กฮาร์ดที่กลายเป็นปีศาจ เค้าก็หายสาบสูญไปอย่างเงียบๆ"


    นักบวชเล่ารายละเอียดให้เหล่าทหารทุกคนฟัง และทุกคนก็ถึงกับกลืนน้ำลายดังเอื้อกเพราะคนที่กำลังถูกเจ้าหญิงเอาดาบจ่อคออยู่นั้นคือใคร


    "ทหารรับจ้างอิสระคนนี้คือ 'เบลซ ฮีทนิกซ์' อดีตอัศวินไร้เทียมทาน"


    "ฮ่ะฮ่ะ พบกันอีกแล้วนะ ลูน่า"


    1 ชั่วโมงก่อนหน้านี้...

    "นั่นไง!! อาวุธเทพปรากฏออกมาแล้ว!!"

    ลิลิเน็ตตะโกนเสียงขึ้น


    "จะมาปรากฏอะไรตอนนี้เนี้ย"

    เซชิเลียที่กำลังต่อสู้กับมนุษย์หมาป่าพยายามที่จะออกห่างให้มากทีสุด แต่มนุษย์หมาป่าก็ยังไล่ต้อนเธอไม่ให้ถอยห่างออกไปได้เลย


    "เดี๋ยวฉันจะออกไปเอง"

    ไอริสตะโกนเสียงไปหาเซชิเลีย


    "ฝากด้วยล่ะ"

    เซชิเลียตะโกนเสียงตอบกลับไป


    "ไม่ปล่อยให้ออกไปได้หรอก!!"

    ลิลิเน็ตบินมาขวางไอริสไว้ แต่เธอก็ถึงกลับอึ้งเมื่อได้เห็นไอริสกางปีกเพลิงออกมาแล้วบินผ่านหน้าเธอไปดื้อๆ ซะอย่างงั้น


    "ผะ...ผะ...ผู้หญิงคนนั้น..."


    "ใช่แล้ว!! เธอคนนั้นคือเพชรฆาตวิหคอมตะที่พวกแกกลัวนักกลัวหนายังไงล่ะ!!"

    เซชิเลียประกาศตัวตนที่แท้จริงให้พวกปีศาจรับรู้


    "หึ! เจองานหินเข้าให้แล้วสิ"

    มนุษย์หมาป่าเปลี่ยนเป้าหมายจากเซชิเลียเป็นไอริส


    "นี่!! คู่ต่อสู้ของแกคือฉันนะ!!"


    มนุษย์หมาป่าไม่สนใจคำพูดของเซชิเลีย สิ่งมันสนใจอยู่ตอนนี้คือไอริสเท่านั้น


    "ผู้หญิงที่สังหารปีศาจวิหคเพลิงแล้วได้รับพลังอมตะ จนกลายเป็นที่หวาดกลัวของพวกปีศาจงั้นเหรอ? ชักอยากจะเธอฝีมือของมันจริงๆ"


    มนุษย์หมาป่ายืดเล็บออกมาและเตรียมจะปล่อยคลื่นกรงเล็บใส่ไปที่ไอริส


    "ไม่ให้ทำแบบนั้นหรอกน่า!!"

    เซชิเลียขว้างหอกเลือดเข้าไปที่ขาของมนุษย์หมาป่าจนล้ม


    "นี่ท่านคิดจะทำอะไรน่ะครับองค์หญิง"


    "การต่อสู้ของเรามันยังไม่จบนะ"


    "ผมคงจะพาตัวองคืหญิงไปในสภาพที่ดีๆ ไม่ได้แล้วสินะครับ"


    "อย่าดีแต่ปากน่าเจ้าหมา เอ้า...รีบเข้ามาหาฉันสิ"

    เซชิเลียกวักมือเรียก


    แฮ่....!!!

    มนุษย์หมาป่าปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา หัวของมันงอกออกมาเพิ่มสองหัวพร้อมกับร่างกายที่กำลังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ


    "นี่พี่สาวของฉันไปเอาเจ้าหมาตัวนี้มาจากไหนกันเนี้ย"


    เซชิเลียเรียกดาบเลือดออกมาพร้อมกับเตรียมท่าตั้งรับ


    "การโจมตีของผมในร่างนี้จะส่งผลร้ายให้กับร่างกายของแวมไพร์อย่างแรง เพียงแค่โดนข่วนแค่นิดเดียวก็อาจทำให้ถึงตายได้ อย่าอาฆาตผมเลยนะครับองค์หญิง ที่ทำไปมันคือหน้าที่"


    "นายเองก็เหมือนกัน ถ้าฉันเอาหัวทั้งสามของนายมาวางแทบเท้าของฉัน ก็อย่าอาฆาตกันเลยนะ"


    พูดจบแล้วทั้งคู่ก็เข้าปะทะกันอย่างดุเดือดจนสิ่งของที่อยู่ในคฤหาสน์กระจัดกระจายไปหมด ส่วนลิลิเน็ตที่เพิ่งจะหายจากอาการตื่นตกใจก็บินตามไอริสไปติดๆ


    "เธอนี่ช่างตื้อดีจริงๆ เลยนะยัยซัคคิวบัส"


    "ฉันจะไม่ยอมกลับไปมือเปล่า ถ้าฉันไม่ได้มันไป...พี่สาวและแม่ของฉัน..."

    ลิลิเน็ตนึกภาพพี่สาวกับแม่ของเธอที่ถูกร่ามโซ่อยู่ในคุกใต้ดิน


    "ทำเพื่อครอบครัวเหรอ? พวกปีศาจอย่างแกก็มีจิตใจดีนี่"


    "พูดมากน่ารำคาญ!! โล่นั่นจะต้องเป็นของฉัน!!"

    ลิลิเน็ตเร่งความเร็วและแซงตัดหน้าไอริส


    "เร็วชะมัด!!"

    ไอริสเองก็เร่งความเร็วเช่นกัน


    ตัดภาพมาที่เบลซ เค้าคือคนที่อยู่ใกล้โล่อีจิสมากที่สุด เค้าพยายามจะกระโดดขึ้นไปเอาโล่อีจิส แต่จู่ๆ ก็มีตาข่ายพุ่งออกมาจากป่าและพันตัวเค้าไปพร้อมกับโล่ แล้วตกลงมายังพื้นอย่างแรง


    "เราได้โล่อีจิสมาแล้วครับ!!"


    "ดีมาก รีบเอามันไปให้องค์หญิงกันเถอะ"


    "แต่ดูเหมือนว่าเราได้ของแถมมาด้วยนะ"


    คนที่ยิงตาข่ายมาคือเหล่าทหารที่ใส่ชุดเกราะสีเงินที่สะท้อนแสงจันทร์ระยิบระยับราวกับเพชร พวกเค้าได้ลากเบลซที่ติดอยู่ในตาข่ายไปยังค่ายที่พักที่ตั้งอยู่ห่างจากจุดที่เบลซโดนไม่ไกลนัก


   "รีบไปบอกข่าวดีให้องค์หญิงเร็วเข้า!! พวกเราได้โล่อีจิสมาแล้ว!!"

  

   เหล่าทหารที่อยู่ในค่ายก็ต่างพากันส่งเสียงดีใจ ทหารคนที่ไปรายงานข่าวก็ได้พาองค์หญิงที่พวกเค้าพูดถึงให้ออกมาดูผลงาน


   และนี้ก็คือเรื่องราวทั้งหมดเมื่อ 1 ชั่วโมงก่อน

   "ไม่คิดเลยนะว่าคนที่ถูกทหารแห่งวิหารแสงจันทร์มาจะเป็นคุณนะคะ"

   ลูน่าไชลด์ หรืออีกชื่อหนึ่งที่เบลซเรียกว่า ลูน่า กำลังนั่งพูดคุยกับเบลซผ่านลูกกรงในห้องขังของค่ายที่พัก


   "ก็เล่นยิงปืนตาข่ายทีเผลอแบบนั้นใครมันจะไปตั้งตัวได้เล่า"


   "ฝีมือของคุณตกไปเยอะเลยนะคะ ตั้งแต่ที่คุณพ่ายแพ้ให้กับแบล็กฮาร์ด"


   พอลูน่าพูดชื่อของแบล็กฮาร์ดออกมา สีหน้าของเบลซก็เปลี่ยนไปทันที


   "..."


   "แล้วดาบ 'เพลิงพิพากษา' ของคุณหายไปไหนแล้วล่ะคะ"


   "ดาบเล่มนั้นน่ะเหรอ? ฉันทิ้งไปตั้งแต่สงครามแย่งชิงดินแดนแล้วล่ะ"


    "นี่จิตตกถึงกับทิ้งดาบเล่มนั้นเลยเหรอคะ!! ดาบเล่มนั้นเป็นดาบที่สังหารแบล็กฮาร์ดได้นะคะ"


    "เธอเองก็ฆ่ามันได้นี่ลูน่า"

    เบลซชี้นิ้วไปที่ดาบของลูน่า


    ดาบ 'เพลิงพิพากษา' เป็นดาบขององค์จักรพรรดิที่มอบให้แก่แม่ทัพที่จงรักภักดีที่สุด พระองค์ได้สั่งให้ช่างตีดาบที่มีฝีมือตีดาบเล่มนี้ออกมาสามเล่ม ซึ่งแต่ละเล่มจะมีรูปร่างและขนาดไม่เหมือนกัน ดาบเล่มแรกจะเป็นดาบใหญ่มันถูกตีขึ้นมาเพื่อมอบให้กับแบล็กฮาร์ดที่เป็นแม่ทัพใหญ่ เล่มที่สองจะเป็นดาบขนาดกลางมันถูกตีขึ้นมาเพื่อมอบให้กับเบลซที่เป็นเพื่อนสนิทของแบล็กฮาร์ด และดาบเล่มสุดท้ายคือดาบยาวที่มีขนาดเล็กแต่สามารถฟาดฟันได้อย่างว่องไว มันถูกตีขึ้นมาเพื่อมอบให้กับลูน่าเพื่อความสัมพันธ์ระหว่างจักรวรรดิกับวิหารแสงจันทร์


   "องค์หญิงครับ ไหนๆ พวกเราก็ได้โล่มาแล้ว ผมว่าเราควรกลับวิหารแสงจันทร์กันเถอะครับ"

   แม่ทัพคนที่เกือบจะเอาดาบฟันเบลซพูดผ่านประตูห้องขังเข้ามา


   "นั่นน่ะสินะ งั้นช่วยไปบอกทหารทุกคนด้วยว่าคืนนี้เราจะกลับวิหารแสงจันทร์กัน"


    "ครับ!!"


    "ดะ...เดี๋ยวที่ว่ากลับวิหารแสงจันทร์นี่คือ?"


    "เรามาที่นี่ก็เพื่อมาชิงโล่อิจิสไงล่ะ ตอนนี้เราก็ได้มันมาแล้ว อยู่ที่นี่ไปก็ไม่มีความหมายอะไร"


    "งั้นก็ปล่อยฉันไปซะสิ เธอได้ของที่ต้องการแล้วนี่"


    "ไม่ค่ะ"


    "หา?"


    "คุณจะต้องไปกับพวกเราด้วย"


     "หา!? แหงเป็นงั้น!?"


    ณ ข้างในป่าที่ไม่ไกลจากค่าย ไอริสกับเซชิเลียที่กำลังจับตาดูก็ได้สังเกตเห็นเหล่าทหารกำลังเก็บข้าวของซึ่งดูเหมือนว่าพวกเค้ากำลังจะเตรียมเดินทางกลับ ทั้งสองคนได้สวมชุดทหารแสงจันทร์แล้วแทรกซึมเข้าไปข้างในค่าย และข้างในป่าที่ลึกกว่านี้จะซากศพของมนุษย์หมาป่า อ็อค และลิลิเน็ต นอนตายอย่างระเนระนาดไม่เหลือชิ้นดี





++++++++ To Be continued ++++++++




ปิด

ประกาศจาก Admin

ช่วยบริจาคค่า VPS หน่อยจ้า
ช่วยบริจาคค่า VPS หน่อยจ้า
ช่วยหน่อยเนอะ ไม่ได้บังคับนะเออ เเต่สักหน่อยก๊ยังดี ^^

ดู »

ThaiZeed

GMT+7, 13-12-2018 01:58 , Processed in 0.030888 second(s), 16 queries , Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2012  Template BY: GDC & 2th