เมนูเพิ่มเติม
เข้าชม: 675|ตอบกลับ: 0

[Prince Member]


Saitama Inori วันแม่ 2559

  • โมเอะ: 1286
  • Money: 1995
  • Tz: 1295
  • Posts: 321
  • Donate: 0 THB
  • Joined: 14-11-2015
พลังน้ำใจ: 4555
   Pet:
Rachel Alucard
อะไรเหรอ?

โพสต์เมื่อ 9-5-2018 22:24:01 |แสดงโพสต์ทั้งหมด



Blaze Heatnix เบลซ ฮีทนิกซ์ เพชรฆาตวิหคอมตะ

ตอนที่ 4 : ยอมรับ






        200 ปีมาแล้วที่ฉันเดินทางทั่วโลกเพื่อตามหาความเจ็บปวดและความตาย ซึ่งหายังไงก็หามันไม่ได้เลยแม้กระทั่งความเจ็บปวดเพียงเล็กน้อย แต่อยู่มาวันหนึ่งฉันได้เเผชิญหน้าองค์หญิงแวมไพร์ 'เซซีเลีย' ผู้ถือครองอาวุธเทพที่มีชื่อว่า 'อาร์เทมิส การ์เดี้ยน' อาวุธที่สามารถหยุดพลังอมตะในตัวฉันได้ ที่จริงแล้วในใจลึกๆ ของฉันก็แอบยิ้มดีใจเพราะสิ่งที่ตามหามันกำลังจะมาหาฉันในอีกไม่ช้า แต่มีชายคนหนึ่งไม่อยากให้ฉันเผชิญหน้ากับมัน เค้าได้พาตัวฉันหนีมาจาก 'เซซีเลีย' แล้วพากลับมาที่คฤหาสน์เซฟเฟี้ยน ให้ตายเถอะ...ทำไมฉันถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วยนะ


      "อ๊ะ!? ตื่นแล้วเหรอคะ?"

      คนที่ไอริสลืมตาตื่นมาเห็นคนแรกคือลูกสาวคนเดียวของเซฟเฟี้ยน เธอคนนั้นคือซอร์เนียร์นั่นเอง


      "นี่ฉันหลับไปนานแค่ไหน?"


      "4 วันค่ะ"


      "เอ๋!? นี่ฉันหลับไปนานขนาดนั้นเชียวเหรอ"

      ไอริสค่อยๆ ยกตัวขึ้น แต่เธอก็ถูกซอร์เนียร์ห้ามไม่ให้ยกตัวขึ้น


      "ไม่ได้นะคะ บาดแผลที่ถูกยิงมายังไม่หายดี คุณพี่ช่วยนอนอยู่เฉยๆ จะดีกว่านะคะ"


      "คุณพี่เหรอ?"


      "คุณเป็นน้องสาวของอาจารย์เบลซไม่ใช่เหรอคะ?"


      "น้องสาว? ฉันนี่นะน้องสาวของไอ้โรคจิตนั่น!!"


      ไอริสทำหน้าไม่พอใจและเหล่ตาไปเห็นเงาตัวเองในกระจก สิ่งที่เธอเห็นคือสีผมของเธอจากสีแดงถูกย้อมให้กลายเป็นสีดำ หญิงสาวที่มั่นใจกับสีผมของตัวเองพูดอะไรไม่ออก เธอพยามยามลึกขึ้นจากเตียงและเตรียมจะปล่อยเสียงออกมา


      "ผมของฉัน!? ทำไมผมของฉันถึงกลายเป็นสีดำล่ะ!!"

      ไอริสตะโกนเสียงขึ้นจนปากแผลที่อยู่ทั่วตัวเปิดจนเธอทรุดตัวลงไปนอนกับพื้นทันที


      "ก็บอกแล้วไงคะว่าให้นอนอยู่เฉยๆ"

      ซอร์เนียร์ประคองตัวไอริสขึ้นแล้วพาตัวเธอกลับขึ้นนอนบนเตียง


      "ใช่ๆ นอนอยู่เฉยๆ แบบนั้นแหละน้องสาวสุดที่รักของพี่"

      เสียงของเบลซดังมาจากนอกหน้าต่าง ไอริสหันหน้าไปมองแล้วก็เห็นเบลซนั่งบนขอบหน้าต่างและทำหน้าเหมือนคนเป็นห่วงน้องสาวตัวเองสุดๆ


      "โธ่...อาจารย์นี่ล่ะก็ ที่นี่มันห้องผู้ป่วยหญิงนะคะ จะเข้ามาตามใจตัวเองแบบนี้มันดูไม่ดีนะคะ"

      ซอร์เนียร์เดินตรงเข้าไปต่อว่าเบลซ


      "หยวนๆ หน่อยน่าซอร์เนียร์ น้องสาวของฉันบาดเจ็บหนักซะขนาดนี้ คนเป็นพี่จะทนอยู่ได้ยังไงล่ะ"


      "รู้นั้นหนูเข้าใจ แต่ว่าหนูอยากให้อาจารย์หัดใจเย็นลงบ้าง"


      "ขอโทษทีๆ รอบต่อไปฉันจะใจเย็นลงมากกว่า ฉันสัญญา"

      เบลซยื่นมือไปลูบหัวซอร์เนียร์เบาๆ


      "ไอ้คนตอแหลเอ้ย..."

      ไอริสที่กำลังนอนพักฟื้นแอบปล่อยเสียงออกมาเบาราวกับเสียงกระซิบ


      "ซอร์เนียร์ ฉันขอเวลาอยู่กับน้องสาวตามลำพังจะได้รึเปล่า?"


      "ได้ค่ะ แต่อย่าอยู่นานเกินไปนะคะ ถ้าหนูกลับมาเห็นตอนช่วงค่ำล่ะก็ เตรียมตัวโดนเทศได้เลยค่ะ"


      "รู้แล้วน่า"


      ซอร์เนียร์ทำหน้ายิ้มให้เบลซก่อนจะเดินออกจะห้องไป คราวนี้ก็ถึงเวลาที่เบลซจะต้องมาเคลียกับไอริส


      "ขอโทษนะ"


      "ขอโทษฉันเรื่องอะไร?"


      "ก็เรื่องที่ฉันเกือบจะฆ่าเธอตายตอนนั้น"


      "อ้อ นายจำเรื่องราวตอนนั้นได้หมดแล้วเหรอ แต่ช่างมันเถอะ เรื่องนั้นฉันไม่ซีเรียสอะไรหรอก"


      "งั้นก็แปลว่าเธอยกโทษให้ฉันแล้วสินะ"


      "ใช่ ฉันยกโทษเรื่องเมื่อตอนนั้นให้นาย แต่..."


      "แต่อะไรรึ?"


      "แต่นายต้องอธิบายเรื่องสีผมของฉันซะก่อนนะ"

      ไอริสพูดจบแล้วก็ลุกออกจากเตียงพร้อมกับเรียกลูกไฟออกมา


      "อะ...เอ่อ...คือว่า"


      "หืม? คืออะไรเหรอ..."


      "ก็ท่านเซฟเฟี้ยนเคยพาฉันไปที่ห้องโถงแล้วที่ห้องนั่นมีรูปเธอแปะอยู่ที่เพดาน จะให้คนในคฤหาสน์เห็นผมสีแดงแบบนั้นมันจะทำให้พวกเค้าฮือฮาจนกลายเป็นเรื่องน่ะสิ"


      "มันยังฟังไม่ขึ้นเท่าไหร่นะ"


      "ก็เห็นเธอพูดเรื่องการซ่อนตัวเองในบ้านของพ่อค้าของเถื่อนอะไรนั่นเข้า ฉันก็เลยคิดว่าจะให้คนอื่นๆ รู้ว่าเธอยังอยู่ที่นี่มันก็ยังไงๆ อยู่นะ"


      ไอริสฟังคำแก้ตัวของเบลซจบแล้ว เธอดับลูกบอลไฟแล้วเดินกลับขึ้นไปนอนบนเตียง


      "เฮ้อ...รอดแล้วเรา"


      "นี่เบลซ...ฉันขอถามอะไรหน่อยสิ"


      "ถามว่า?"


      "ตอนที่ฉันกำลังจะถูกเซซีเลียเอาอาร์เทมิสยิงที่หัว ทำไมนายถึงเข้ามาช่วยฉันล่ะ?"


      "..."

      เบลซไม่ตอบ เค้าเดินตรงไปที่เตียงของไอริสและนั่งลงอยู่ข้างๆ


      "อุตสาห์มีคนที่ฆ่าฉันได้แล้วแท้ๆ ทำไมถึงไม่ปล่อยให้ฉันตายไปพร้อมกับพลังอมตะเฮงซวย..."


      เพี้ยะ!!

      ช่วงจังหวะที่ไอริสกำลังพูดอยู่นั้น เบลซได้ใช้มือตบเข้าไปที่ใบหน้าของไอริสพร้อมกับจับกดเธอนอนลงไป


      "เลิกพูดเรื่องความตายบ้าๆ นั่นได้แล้วน่า ฉันเป็นทหารที่มีฝีมือมากนะ จะปล่อยให้ผู้หญิงที่กำลังจะถูกฆ่าอยู่ต่อหน้าได้ยังไงยัยบ้า!"


      "..."

      ไอริสที่ถูกจับกดและถูกตะคอกเสียงใส่ไม่ขัดขืน เธอพยายามหันหน้าหนีแต่ก็ถูกเบลซใช้มือบีบแก้มแล้วหันหน้าเธอกลับมา


      "ถ้าคิดว่าชีวิตมันจบเพียงแค่นี้เองล่ะก็มากับฉันสิ!! ฉันจะสอนให้เธอมีชีวิตที่ดีกว่านี้และควบคุมพลังปีศาจที่อยู่ในตัวให้ได้"


       "แต่ถ้าเกิดฉันควบคุมมันไม่ได้และเกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมาละ!!"


       "ฉันมีเศษกระสุนอาร์เทมิสตอนที่เอามันออกจากร่างของเธอ ถ้าเกิดควบคุมมันไม่ได้แล้วกลายเป็นปีศาจวิหคเพลิงขึ้นมาเมื่อไหร่ ฉันก็จะเอาเศษกระสุนพวกนั้นมาหลอมรวมกับดาบแล้วสังหารเธอ หรือไม่เธอยอมรับที่จะมีพลังนี้แล้วใช้ชีวิตต่อไป"


     "..."


     "ชีวิตของเธอ...จะเลือกซะว่าจะเอายังไง!"


     เบลซพูดจบแล้วก็ลุกออกจากเตียงและเดินออกจากห้องไป


     "ขอบคุณนะเบลซ"

     ไอริสพูดไล่หลังไปหาเบลซก่อนที่บานประตูกำลังจะปิด


     "แหม่ๆ ช่างเป็นคำพูดที่โดนใจจริงๆ เลยนะ"


     เสียงปริศนาดังมาจากทางด้านหลังของไอริส เธอรีบหันหน้าไปมองแล้วก็ได้เห็นว่าเจ้าของเสียงนี้คือ 'เซซิเลีย' ที่สวมชุดเมดประจำตระกูลเซฟเฟี้ยน


     "นี่เธอ..."


     "พักผ่อนอย่างสบายใจแบบนี้ ดูเหมือนบาดแผลที่ถูกยิงไปจะเริ่มหายดีแล้วสินะ"


     "เฮ้...ยัยสาวใช้ ฉันหิวน้ำอ่า...ช่วยไปหาน้ำมาให้ฉันดื่มหน่อยสิ..."

     ไอริสสั่งเซซิเลียเสร็จแล้วก็นอนคลุมโปงต่อ


     "สะ...สาวใช้งั้นเหรอ!?"


     เซซิเลียถึงกับเส้นเลือดขึ้นหน้า เธอควักเชือกออกมาจากกระเป๋าแล้วพุ่งเข้าไปมัดข้อมือของไอริสไว้กับขอบเตียง


     "ว่าใครเป็นสาวใช้กันยะ!!"


     "ก็เธอใส่ชุดสาวใช้นี่ จะไม่ให้เรียกว่าสาวใช้แล้วจะให้เรียกว่าอะไรเล่า!!"


     "ชื่อของฉันคือเซซิเลีย ตอนที่อยู่ในป่าบนเขาก็บอกชื่อไปแล้วนี่"


     "ใครมันจะอยากจำชื่อปีศาจอย่างเธอกันเล่า"


     "เฮ้อ...ถึงจะยังไงก็เถอะ เธอในสภาพนี้ทำอันตรายฉันไม่ได้หรอก"

     เซซิเลียเดินเข้าไปนั่งบนเตียงข้างๆ ไอริส


     "ชิ..."

     ไอริสพยายามยื่นมือไปหยิบดาบสีแสดที่วางอยู่ข้างๆ แต่ทว่าเชือกที่เซซิเลียมันพิเศษมาก ถ้าคนที่ถูกมัดพยายามขัดขืนหรือแก้มัด เชือกก็ยิ่งมัดแน่นขึ้น


     "ดิ้นให้ตายยังไงก็เสียแรงเปล่าน่า คุณน้องสาวจำเป็นของเบลซ"


     พอเซซิเลียเอ่ยชื่อเบลซออกมา ไอริสที่กำลังดิ้นก็หยุดนิ่งทันที


     "นี่เธอ...รู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง?"


     "ก็ตอนที่เธอกำลังนอนพักฟื้น ฉันคุยอะไรกับเค้านิดหน่อยน่ะ"


     "แอบวางแผนที่จะเอาพลังในตัวฉันไปสินะ หมอนั่นอยู่ที่ไหน!!"


      "ฉันไม่รู้หรอกนะว่าตอนนี้เค้าอยู่ที่ไหน"


      "หมอนั่นอยู่ไหน!!"


      ไอริสตวาดเสียงใส่ แต่เซซิเลียเอานิ้วอุดหูไว้ได้ทันก่อน


     "ใจร้อนเหมือนเจ้าวิหคเพลิงเลยน้า ตอนนี้เขาอยู่ในที่ที่อันตรายมาก ถ้าเธอไปหาทั้งอย่างงี้ล่ะก็ตายแน่นอน"


     "พลังอมตะในตัวฉันกลับมาทำงานปกติแล้ว แผลแค่นี้ไม่ตายหรอกน่า"


     "ฉันไม่ได้บอกว่าเป็นเพราะบาดแผลนั่นซะหน่อย แต่เธอยังอ่อนแอเกินไปต่างหาก"


     "ว่ายังไงนะ!?"


     "เพราะงั้นถ้าเธอยังดื้อจะตามไปด่าหมอนั่นล่ะก็ ได้เจอความตายที่กำลังตามหาอยู่แน่ๆ"


     "..."

     ไอริสทำหน้าหงอย


     "ดังนั้นมาเป็นลูกน้องให้ฉันซะ มารวมพลังโค่นอำนาจพี่สาวของฉันกันเถอะ"


     "ลูกน้องของเธอเนี่ยนะ?"


     "มีแค่ฉันที่เป็นปีศาจตนเดียวที่ได้สิทธเดินไปไหนมาไหนในเขตแดนมนุษย์ได้นะ แถมเธอที่เป็นเพชรฆาตวิหคอมตะในตำนานมาร่วมทีมด้วย ผู้คนที่นี่ก็จะได้ยอมรับตัวตนของเธอ"


     "..."


     "ฉันจะบอกความจริงอีกอย่างให้รู้นะ ในบัญชีปีศาจของสมาคมที่ฉันอยู่น่ะ มีชื่อของเธอติดอยู่ในนั้นด้วยนะ"


     "หา!?"


     "พลังของวิหคเพลิงที่ในตัวเธอมันอันตรายมากนะ พลังนั่นสามารถสร้างภัยพิบัติไปได้ทั่วโลก เธออยากจะให้มันเกิดเรื่องเหมือนกับที่มาในอดีตเหรอ แล้วแบบนี้เธอจะไปปกป้องใครได้ มิน่าถึงเดินทางทั่วโลกเพื่อแสวงหาความตาย ฉันละเสียดายพลังนั่นจริงๆ"


      "คนที่เคยเกือบจะฆ่าฉันได้ อยู่ดีๆ ก็มาขอให้ฉันมาเป็นลูกน้อง ถ้าอยากจะให้ฉันตกลงล่ะก็พาฉันไปหาหมอนั่นทีสิ"


      "คนที่เคยเกือบฆ่างั้นเหรอ ฟังแล้วก็รู้สึกเสียดาย"

      เซซิเลียเดินเข้ามาแก้เชือกให้


      "งั้นฉันจะพาเธอไปหาเจ้าทหารรับจ้างที่ชื่อเบลซละกัน หมอนั่นน่าจะกลับมาจากภารกิจที่ฉันขอให้ทำแล้วล่ะ"


      "..."

      ไอริสทำหน้าเหมือนจะไม่เชื่อคำพูดของเซซิเลีย


      "คิดว่าฉันโกหกรึไง? ก็เห็นๆ อยู่ว่าฉันอายุมากกว่าเธอนะ"


      เซซิเลียได้พาไอริสออกไปนอกคฤหาสน์ สถานที่ที่ทั้งสองคนกำลังจะไปคือบ้านพักของเซซิเลีย พอไอริสเปิดประตูเข้าไปแล้วก็เจอเบลซกำลังทำความสะอาดห้องนั่งเล่นอยู่ ซึ่งบ้านพักหลังนี้มีฝุ่นเขลอะเต็มไปหมด ที่นอน โซฟา โต๊ะ เก้าอี้ ก็อยู่ในสภาพที่ดูไม่ได้เลย ไอริสพอจะเดารู้ได้เลยว่าภารกิจที่เซซิเลียขอให้เบลซไปทำนั้นคืออะไร


      "ทำไมมันถึงรกแบบนี้ล่ะ"

      ไอริสหันไปถามเซซิเลีย


      "เอ...ความจริงมันไม่น่าจะรกขนาดนี้ได้นะ อ่อ...จำได้แล้ว ปกติฉันมักจะเข้าทางหน้าต่างชั้นสองแล้วเข้าไปนอนในโลงน่ะ เลยไม่มีโอกาสได้เดินลงมาชั้นล่างเลย"


     "นี่หล่อนจะบอกว่าตอนออกไปทำงานก็ออกทางหน้าต่างชั้นสองตลอดเลยงั้นเหรอ"


     "..."

     เซซิเลียไม่ตอบแต่พยักหน้าให้


     ช่วงจังหวะที่ไอริสกับเซซิเลียกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น เบลซที่กำลังทำความสะอาดเดินตรงไปที่ตู้เสื้อผ้าและกำลังจะเปิดประตูตู้เสื้อผ้า


     "อ๊ะ!! อย่าเปิดตู้นะ!!"

     เซซิเลียวิ่งไปห้ามไม่ให้เบลซเปิด แต่สายไปเสียแล้ว


     โครม!!

     ข้าวของใช้ต่างๆ ในตู้เสื้อผ้าเทกระจาดออกมาทับเบลซกับเซซิเลีย


     "เฮ้ย!! ทำไมถึงมีของเต็มตู้ขนาดนี้ฟะ!!"

     เบลซตะคอกเสียงใส่เซซิเลีย


     "เมื่อ 3 เดือนก่อนฉันเริ่มเอาของที่ไม่ค่อยได้ใช้ยัดไว้ในตู้น่ะ"


     เบลซลุกออกจากเศษขยะ เค้าเหล่ตาไปเห็นไอริสที่กำลังยืนหัวเราะชอบใจอยู่ที่ประตู


     "อะไร? นี่หล่อนไม่เคยเห็นทหารรับจ้างทำความสะอาดห้องรึไง?"


     "ฮ่ะๆๆๆ ฉันว่านายเป็นทหารรับจ้างสารพัดมากกว่านะ"

     

     "เชอะ อยากจะพูดอะไรก็พูดไปเถอะ"

     เบลซพูดจบแล้วก็เดินออกไปข้างนอกบ้านพักและปล่อยให้ไอริสหัวเราะเยาะใส่


     "ได้เจอเจ้าทหารรับจ้างนั่นก็ดีแล้ว ว่าแต่สรุปแล้วเธอยอมรับข้อเสนอของฉันมั้ย?"

     เซซิเลียเดินเข้ามายืนข้างๆ ไอริส


     "ถ้าฉันยอมรับข้อเสนอแล้วเธอจะทำให้ฉันมีตัวตนที่ดีอย่างว่าจริงๆ ใช่มั้ย?"

     ไอริสถาม


     "แบบนั้นมันง่ายเกินไปนะจ้ะ ฉันจะไม่บอกเธอจนกว่าเธอจะแข็งแกร่งพอที่จะสู้กับคนของฉันได้ล่ะนะ"

      

     "ง่ายไปงั้นเหรอ? ก็เอาซิ! ไม่ว่าจะใครหน้าไหนถ้าฉันเอาจริงขึ้นมาละก็ ต่อให้มากันทั้งกองทัพก็โค่นฉันไม่ได้หรอก"


     "ตอบได้ดีนี่"

     เซซิเลียดีดนิ้วเรียกกลุ่มคนของสมาคมออกมายืนเรียงหน้ากระดานอยู่หน้าบ้านประมาณ 5 - 10 คน


     "นี่เธอเอาจริงเหรอ?"


     "อ่า...ฉันเอาจริงเสมอแหละ"


     เซซิเลียดีดนิ้วอีกครั้งเพื่อสั่งให้คนกลุ่มนั้นพุ่งเข้ามาโจมตีใส่ไอริสพร้อมกัน


     "เข้ามาเลย!!"

++++++++ To Be Continued ++++++++



ปิด

ประกาศจาก Admin

ช่วยบริจาคค่า VPS หน่อยจ้า
ช่วยบริจาคค่า VPS หน่อยจ้า
ช่วยหน่อยเนอะ ไม่ได้บังคับนะเออ เเต่สักหน่อยก๊ยังดี ^^

ดู »

ThaiZeed

GMT+7, 15-10-2018 19:26 , Processed in 0.048513 second(s), 16 queries , Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2012  Template BY: GDC & 2th