เมนูเพิ่มเติม
เข้าชม: 314|ตอบกลับ: 0

[Prince Member]


Saitama Inori วันแม่ 2559

  • โมเอะ: 1320
  • Money: 2054
  • Tz: 1329
  • Posts: 327
  • Donate: 0 THB
  • Joined: 14-11-2015
พลังน้ำใจ: 4623
   Pet:
Rachel Alucard
อะไรเหรอ?

โพสต์เมื่อ 17-8-2018 14:51:58 |แสดงโพสต์ทั้งหมด


Blaze Heatnix เบลซ ฮีทนิกซ์ เพชรฆาตวิหคอมตะ

ตอนที่ 12 : บ่อน้ำพุร้อนใต้แสงจันทร์







  “ลูน่า ทำไมถึงอนุญาตให้ยัยนี่เหยียบเข้ามาในตำหนักของข้า”

  แอสเทียทำตาดุใส่ลูน่า


  “เพราะจะไล่ผู้ที่เป็น ‘ทรี ออฟ การ์ด’ ไปไม่ได้น่ะค่ะ”


  “ทรี ออฟ การ์ด!?”

  ซอร์เนี่ยร์ทำหน้าตกใจ


  “ผู้ครอบครองอาวุธเทพ ดาบพิรุณน้ำแข็ง ‘ฮิซาเมะ’ ฟูจิวาระ โทโยฮิเมะ หนึ่งใน 'ทรี ออฟ การ์ด' แห่งจักรวรรดิ”

  โทโยฮิเมะแนะนำตัว


  “กลับไปซะ”

  แอสเทียพูดแทรกเข้ามา


  “นั่นคือวิธีการพูดกับแขกของเจ้าหรือไง?”


  “เจ้าเป็นแขกตั้งแต่เมื่อไหร่?”


  “ขอโทษเรื่องที่ว่าคนอื่นเป็นเด็กติ่งมาก่อนเลย!”

  โทโยฮิเมะเดินเข้าไปต่อว่าแอสเทีย


  “เจ้านั่นแหละ คุกเข่าขอขมาที่มาแอบฟังคนอื่นคุยกันก่อนสิ!!”

  แอสเทียเองก็ไม่ยอมน้อยหน้า เธอเองก็เดินตรงเข้าไปต่อว่าเช่นเดียวกัน


  “ก็เจ้าพูดเสียงดังขนาดนั้นนี่!”


  “ถ้าคิดว่าเสียงแค่นี้ดัง สงสัยอยู่แต่ในโลกแคบตั้งแต่เกิดแน่ๆ น่าสงสาร”


  ระหว่างที่ผู้ครอบครองอาวุธเทพทั้งสองกำลังทะเลาะกัน ซอร์เนียร์ก็เดินตรงเข้าไปหาลูน่าที่ยืนกุมขมับอยู่มุมห้อง


  “ทั้งสองคนเค้าเป็นแบบนี้ตลอดเลยเหรอ?”


  “อือ ตั้งแต่ที่ท่านแม่แต่งงานก็เป็นแบบนี้กันแล้ว”


  ลูน่านึกภาพหญิงสาวผมแดงเพลิงคนที่จะมาปราบปรามสองคนนี้ได้ แต่ดูเหมือนว่าเธอคนนี้จะอยู่ที่จักรวรรดิ


  “ยังไม่ได้แนะนำตัวเลยสินะคะ ดิฉันชื่อ ซอร์เนียร์ เซฟเฟี้ยน ค่ะ”

  ซอร์เนียร์แทรกตัวเข้าไประหว่างกลางเพื่อจะห้ามปรามไม่ให้ผู้ครอบครองอาวุธเทพทั้งสองทะเลาะกันไปมากกว่านี้


  “…”

  โทโยฮิเมะจ้องหน้าซอร์เนียร์ด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ


  “ซอร์เนียร์ ยัยนั่นไม่ใช่แขก ไม่จำเป็นต้องต้อนรับแบบนั้นหรอก”

  แอสเทียพูด


  “หึ ข้าก็ไม่ได้ตั้งใจจะมาเพื่อการนั้น ตามข้ามาสิ ซอร์เนียร์ เซฟเฟี้ยน”


  ทุกคนในห้องตกใจเมื่ออยู่ๆ โทโยฮิเมะก็เดินไปคว้ามือของซอร์เนียร์


  “นั่นเจ้าตั้งใจจะทำอะไรน่ะ!?”

  แอสเทียขึ้นเสียง


  “เดิมทีข้าก็มีธุระกับเธอคนนี้อยู่แล้ว ข้ากำลังไปอาลซัสผ่านมาก็เลยลองแวะมาที่บ้านพักของเจ้า”


  แอสเทียทำหน้าจ๋อยก่อนที่ซอร์เนียร์จะถูกโทโยฮิเมะพาตัวออกไปข้างนอกบ้าน


  “พอดีพวกเรากำลังจะพาซอร์เนียร์ไปที่เมือง ‘อาเทมิส’ ถ้าเจ้ามีธุระก็ตามมาสิ”

  แอสเทียพยายามจะไม่ให้ซอร์เนียร์อยู่กับโทโยฮิเมะตามลำพังจึงได้เสนอเรื่องนี้ขึ้นมา


  “อาเทมิส?”

  ซอร์เนียร์ทำหน้างง


  “เป็นเมืองที่มีหินศิลาแสงจันทร์ขนาดเล็กและเป็นเมืองที่มีบ่อน้ำแร่ใต้แสงจันทร์ชื่อดัง คืนนี้เราจะไปพักกันที่นั่น”


  แอสเทียพูดจบแล้วก็ออกเดินทางไปที่เมืองอาเทมิสโดยใช้ม้า 4 ตัวเป็นพาหนะเดินทางไปที่นั่น ลูน่ากับแอสเทียจะขี่ม้า   ควบคู่นำหน้าไป ส่วนซอร์เนียร์กับโทโยฮิเมะก็ขี่ม้าควบคู่ตามหลังมา


  “ที่ว่ามีธุระกับข้าคืออะไรรึคะ?”

  ซอร์เนียร์ที่กำลังขี่ม้าควบคู่กับโทโยฮิเมะถามขึ้น


  “แค่อยากลองคุยด้วยสักหน่อยน่ะ”


  “…?”


  “เจ้าคิดจะสู้กับรีเบคก้าสินะ เจ้าคิดว่าจะมีทางชนะรึไง”


  “เรื่องนั้น ก็ยังไม่รู้เหมือนกันค่ะ”


  “ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะมีทางชนะหรอกนะ ราชินีซัคคิวบัสรีเบคก้ามีพันธมิตรมากมาย ข้าเองก็เป็นหนึ่งในนั้น เจ้ามีพันธมิตรอย่างว่าหรือเปล่าล่ะ?”


  “...”

  ซอร์เนียร์เริ่มติดใจตั้งแต่ที่ได้เจอโทโยฮิเมะที่เข้ามาในบ้านพักของแอสเทีย นัตน์ตาของเธอคนนี้เต็มไปด้วยความเป็นห่วงเป็นใยที่ถูกครอบคลุมไปด้วยหน้ากากจอมปลอมที่ดูเย็นชาและเย่อหยิ่งเวลามองหน้าใคร


  “เจ้ามองคนอื่นด้วยใบหน้าแบบนั้นเสมอเลยเหรอ?”


  “ข้าเพิ่งเจอคนที่เรียกข้าว่าเจ้าเป็นครั้งแรก”


  “ข้าเองก็ไม่ได้เจอคนที่เมินเฉยต่อการแนะนำตัวมานานแล้วเหมือนกัน”


  “ฮึ่ย...”

  โทโยฮิเมะทำตาดุใส่ซอร์เนียร์


  “อึ๋ย...”


  “นั่นสินะ ผู้ที่เสียมารยาทก่อนคือข้าเองนี่ ขอโทษด้วย”


  “อ่า...ค่ะ...”


  “ฉะนั้น จงเรียกข้าว่าท่านโทโยฮิเมะ ฐานะของข้ากับเจ้ามันต่างกัน เรียกแบบนี้แหละเหมาะสมที่สุดแล้ว”


  “...”

  ซอร์เนียร์เกาหัวแกร่กๆ และคิดในใจว่าทำไมเธอพูดกับโทโยฮิเมะเหมือนเป็นคนสนิท ที่เธอกล้าพูดแบบนี้กับคนระดับสูงๆ อย่างสนิทสนมได้ก็คงจะเป็นเพราะเธอเป็นศิษย์น้องของลูน่าก็เป็นได้


  “ถะ...ถ้างั้น ท่านโทโยฮิเมะจะโกรธหรือไม่ ข้าเองก็มีเรื่องที่อยากจะถาม”


  “เรื่องอะไรล่ะ?”


  “หลายวันก่อน พวกข้าได้ปราบโจรที่ทิวเขาบลูว์ อาวุธที่พวกมันใช้เป็นดาบคาตะนะที่เหมือนกับทหารของหน่วยเฝ้าชายแดนมนุษย์และปีศาจฝั่งใต้ อาวุธแบบนั้นมีเฉพาะพื้นที่ที่ท่านปกครองอยู่สินะคะ”


  “จะบอกว่าข้าเป็นคนส่งกองโจรมาว่างั้น?”


  “เปล่าค่ะ แค่อยากจะถามว่าท่านรู้เรื่องเกี่ยวกับการลำเลียงอาวุธหรือไม่”


  “เรื่องนั้นยากเกินไป เพราะมีคนมาซื้อทั้งในและนอกพื้นที่ ไม่อยากให้คิดว่ามีเฉพาะแค่ชายแดนฝั่งใต้หรอก”


  “งั้นเหรอคะ...”

  ซอร์เนียร์ทำหน้าผิดหวังเล็กน้อยที่ไม่สามารถได้คำตอบที่ดีจากโทโยฮิเมะ


  “ซอร์เนียร์ เรามาถึงเมืองอาเทมิสแล้วล่ะ”

  แอสเทียตะโกนเสียงแทรกเข้ามาในระหว่างที่เธอกำลังพูดคุยกับโทโยฮิเมะ


  เมือง ‘อาเทมิส’ เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ราบของภูเขาไฟ ‘ไรจิน’ ข้างบนยอดภูเขาไฟจะมีหินศิลาแสงจันทร์ขนาดเล็กที่มีรูปร่างคับคล้ายกับหินศิลาบนยอดวิหารแสงจันทร์ เมืองนี้เป็นที่โด่งดังเรื่องน้ำพุร้อน พอตกกลางคืน แสงจันทร์ที่ส่องลงมาที่หินศิลาก็จะส่องแสงกระจายลงมาที่เป็นบ่อน้ำพุร้อนจุดต่างๆ ในเมือง ซึ่งดูๆ แล้วถ้ามาเป็นคู่แบบชายหญิงก็คงจะโรแมนติกไม่ใช่น้อย แน่นอนว่าพวกเบลซก็ถูกแอสเทียเชิญให้มาพักเมืองนี้เช่นเดียวกัน


  “เฮ้อ...ร้อนจังเลยน้า”


  “ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะเนี้ยว่าพื้นที่ราบของภูเขาไฟไรจินจะมีเมืองอยู่ด้วย”


  พวกเบลซที่มาถึงก่อนแล้วก็มานั่งบ่นงึมงำๆ อยู่ในห้องพักที่แอสเทียจองเอาไว้ให้ ไอริสและเซชิเลียถอดเสื้อผ้าออกเหลือแต่ชั้นใน ส่วนเบลซก็ได้แต่นั่งหน้าแดงอยู่บนโซฟาและเตรียมจะปล่อยเสียงออกมาว่า


  “เฮ้ยๆ จะถอดจะเปลี่ยนก็ไปทำอยู่ในห้องเปลี่ยนเสื้อนู้น พักหลังนี้ความรู้สึกไร้ยางอายของพวกเธอนี่มันชักจะมากเกินไปแล้วนะ”


  “หา? ห้องที่พวกเราอยู่นี้ก็ปิดสนิทดีอยู่แล้วนี่ เพราะฉะนั้นไม่มีใครมาถ้ำมองหรอกน่า”

  ไอริสพูด


  “คืองี้นี้นะ พวกเธอช่วยใส่ใจที่คนอยู่ตรงหน้าให้มากกว่านี้หน่อยสิ”


  “อ้อ...เป็นแบบนี้นี่เองรึ? เบลซ นี่นายกำลังมองพวกเราด้วยสายตาที่หื่นกามงั้นสิ”


  “ไม่ใช่แบบนั้นเฟ้ย!! ฉันแค่พูดเรื่องที่เป็นสามัญสำนึกของคนทั่วไปต่างหาก!”


  “เพราะแบบนี้สินะถึงได้พลาดท่าเป็นประจำ คนที่เคยมีฉายาว่าอัศวินไร้เทียมทาน แต่กลับอ่อนไหวกับเรื่องพวกนี้ ที่แท้เพราะกระสั่นอยากสินะ”


  เซชิเลียพูดแทรกเข้ามา


  “ก็บอกแล้วไงว่าไม่...”


  ฟุ่บ!

  เซชิเลียเอานิ้วมาแตะที่ปากของเบลซพร้อมกับเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ๆ


  “ฟังนะเบลซ ถ้าสักวันหนึ่งเจอศัตรูที่ใช้วิธียั่วสวาทแบบนี้ล่ะก็ นายจะต้องไม่มองพวกฉันเป็นผู้หญิง แต่ต้องมองในฐานะสหายร่วมสู้ แบบนั้นถึงจะกอบกู้ความเป็นอัศวินไร้เทียมทานนั่นกลับมาได้!!”


  “เฮ่ยๆ จะให้ทำแบบนั้นมันก็กระไรอยู่น่า...”


  “สำหรับฉัน นายก็แค่ ‘ลูกจ้าง’ ที่เอามาช่วยทำภารกิจให้สำเร็จเท่านั้น ไม่เคยมองในฐานะเป็น ‘ผู้ชาย’ เลยแม้แต่ครั้งเดียว”


  เซชิเลียยืนเก๊กท่ายืดอกด้วยความมั่นใจ


  “อ่อ งั้นหรอกเหรอ...”


  “ใช่มั้ย? ไอริส”

  เซชิเลียหันไปถามกับไอริส


  “อะ...เอ่อ คือฉัน...”


  บรึ้ม!!

  เสียงระเบิดดังมาจากข้างนอก เบลซรีบวิ่งตรงไปที่หน้าต่างและชะโงกหน้าออกมาดู


  “เฮ้ย! ท่อน้ำระเบิด”


  “แบบนี้น้ำที่ใช้สำหรับอาบน้ำในโรงแรมเราก็ใช้ไม่ได้น่ะสิ”


  “ทำยังไงดีครับผู้จัดการ?”


  ผู้จัดการโรงแรมได้สั่งให้พนักงานมอบตั๋วบ่อน้ำพุร้อนใต้แสงจันทร์เป็นการทดแทนคำขอโทษที่ระบบน้ำของโรงแรมใช้การไม่ได้ ดูเหมือนว่ามันจะเข้าทางของเซชิเลียพอดิบพอดี เธอจึงพาเบลซกับไอริสไปอาบน้ำที่บ่อน้ำแร่ใต้แสงจันทร์


  “เฮ้อ ทำไมเรื่องมันถึงได้วุ่นวายอะไรแบบนี้น้า”

  เบลซพร่ำบ่นเสียงออกมาก่อนจะเดินตรงไปที่ประตูทางเข้าบ่อน้ำพุร้อนฝั่งผู้ชาย


  หมับ!

  เซชิเลียคว้าคอเสื้อของเบลซเอาไว้


  “จะไปไหนน่ะ? นายต้องมาฝั่งนี้ต่างหาก”


  “หา!? วะ...ว่าไงนะ!?”

  เบลซทำหน้าตกใจ


  เซชิเลียลากตัวเบลซเข้าไปในประตูบ่อน้ำพุร้อนฝั่งผู้หญิง พอเขาถูกลากเข้ามาข้างในแล้วก็เห็น ไอริส แอสเทีย ลูน่า ซอร์เนียร์ และโทโยฮิเมะ อยู่ในชุดวันเกิดยืนมองเบลซด้วยสีหน้าที่ตื่นตกใจเล็กน้อย


  “เหวอ! นี่มันไม่ใช้แล้ว!!”

  เบลซพยายามจะหันหน้าหนีและสะบัดตัวเองให้หลุดจากมือของเซชิเลีย


  “กรี๊ด!!!”

  โทโยฮิเมะหน้าแดงและรีบวิ่งหนีเข้าไปในห้องบ่อน้ำพุร้อน


  “ต๊ายตาย ถูกผู้ชายเห็นของแค่นั้นก็หนีไปซะแล้ว”

  แอสเทียพูดพร้อมกับทำหน้าสะใจ


  “เซชิเลีย นี่เธอคิดอะไรของเธออยู่เนี่ย!?”

  เบลซตะคอกเสียงใส่


  “ก็ฝึกพิเศษให้นายไง”


  “ฝึกพิเศษ?”


  “ถ้าแค่เห็นเรือนร่างของผู้หญิงแค่นี้แล้วยังหวั่นไหวอยู่ล่ะก็ อีกกี่ปีกี่ชาติก็คงจะกลับมาเป็นอัศวินไร้เทียมทานไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ”


  “นั่นสินะคะ ถึงจะดูเป็นวิธีการรักษาที่รุนแรงไปหน่อยก็เถอะ”

  แอสเทียพูด


  “จริงด้วยค่ะ ต้องเสริมภูมิคุ้มกันไว้สินะคะ”

  ลูน่าพูด


  “แค่ปิดจุดสำคัญไว้ก็พอค่ะ”

  ซอร์เนียร์พูด


  “เอ๋!! ทำไมพวกเธอทุกคนถึงเห็นด้วยล่ะ!! แต่ถึงยังงั้นก็เถอะ ฉันเคยบอกไปแล้วไงว่าวางมือไปแล้วน่ะ!”


  “งั้นเหรอ? แล้วทำไมนายถึงดึงพลังจากดาบเพลิงพิพากษาออกมาได้ ทั้งๆ ที่ตัวเองบอกว่าวางมือไปแล้ว แถมยังไปรับปากกับแอสเทียว่าจะกลับมาเป็นอัศวินไร้เทียมทานอีก?”


  “กะ ก็ตอนนั้นฉันอยากจะจัดการแบล็กฮาร์ดน่ะ...”


  เบลซทำสีหน้าเคร่งเคลียดให้เซชิเลียเห็น เธอเกาหัวแกร่กๆ แล้วใช้พลังความเร็วสูงถอดเสื้อผ้าของเบลซ


  “เอาน่า! นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาพร่ำบ่น รีบถอดเสื้อผ้าได้แล้ว”


  “เฮ้ย!! เดี๋ยวก่อนเซ่!!”


  เบลซพยายามจะห้ามไม่ให้เซชิเลียถอดเสื้อผ้าออก แต่ความเร็วของเธอทำให้เบลซจับจังหวะไม่ได้เลย จนในที่สุดตัวเองก็เปลือยเปล่าแถมถูกเซชิเลียเหวี่ยงขาเข้าไปข้างในห้องบ่อน้ำพุร้อน


  ตูม!

  ร่างของเบลซตกลงไปในบ่อน้ำพุร้อนตรงจุดที่โทโยฮิเมะแอบอยู่ น้ำที่กระเด็นใส่ทำให้หญิงสาวคนนี้ต้องหันมามองว่าใครตกลงมาในบ่อ


  แปร๋นๆ!

  ภาพที่โทโยฮิเมะเห็นคือท่อนล่างของผู้ชายที่โผล่เหนือน้ำกำลังอ้าขาโชว์ของลับตรงง่ามขา โทโยฮิเมะส่งเสียงกรี้ดออกมาซะดังลั่นไปทั่วห้อง แล้วหมดสติไป


  “อะ อ้าว ท่านโทโยฮิเมะ”

  ซอร์เนียร์วิ่งไปประคองตัวโทโยฮิเมะเอาไว้


  “ฮ่า!! ทำอะไรของเธอยัยแวมไพร์งี่เง่า...”

  เบลซโผล่ขึ้นออกมาจากน้ำแล้วขึ้นเสียงใส่ แต่เขาก็ต้องมาเห็นเซชิเลียที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าในสภาพที่เปลือยเปล่า แถมยังทำหน้าตาที่ไร้ความรู้สึกเขินอายออกมาเลยแม้แต่นิดเดียว


  “เหวอ!!”

  เบลซหน้าแดงและรีบหันหน้าหนีไปทางอื่นทันที แต่เขาก็ต้องมาเห็นคนอื่นๆ ในสภาพเปลือยลงมาแช่ในบ่อน้ำพุร้อนอีก


  “เป็นอะไรรึเปล่าคะ ท่านโทโยฮิเมะ”

  ซอร์เนียร์เขย่าตัวโทโยฮิเมะ


  “อะ...อือ ไม่เป็นอะไร...”

  โทโยฮิเมะได้สติและตอบกลับไป


  “ว้ากกก ต้องรีบออกไปแล้ว!!”

  เบลซรีบลุกออกจากบ่อ


  พรืด!!

  ดูเหมือนว่าเซชิเลียจะแอบวางสบู่เอาไว้ เบลซเหยียบมันเข้าไปเต็มเท้า แอสเทียเห็นท่าว่าเบลซจะต้อมลื่นล้มแน่ๆ เธอจึงรีบลุกออกจากบ่อแล้วไปรับตัวเบลซเอาไว้ได้ทัน


  ดึ๋งๆๆ

  แผ่นหลังของเบลซได้ไปสัมผ้สหน้าอกอันนุ่มนิ่มของแอสเทียเข้าเต็มๆ



  “เป็นอะไรรึเปล่าคะ ท่านเบลซ”


  “คะ...ความรู้สึกแบบนี่!? อ้ากก!!”


  เลือดกำเดาของเบลซพุ่งกระฉุดออกมาก่อนที่เจ้าตัวจะกลับลงไปในบ่อน้ำพุร้อน และไปนั่งอยู่ตรงมุมสุดของบ่อแถมยังปล่อยเสียงเบาๆ ออกมาว่า


  “เต็มๆ เลย แตะที่หลังเต็มๆ เลย ช่างอ่อนนุ่มดีแท้”


  “อยู่ๆ ต้องมาจับเนื้อต้องตัวกันตอนเปลือยนี่ คงจะหนักไปหน่อยสินะ”

  แอสเทียพูด


  “มันก็ต้องแน่อยู่แล้วสิยะ!!”

  โทโยฮิเมะขึ้นเสียงใส่แอสเทีย


  “แต่สำหรับผู้ชายแล้ว สถานการณ์แบบนี้น่าจะเป็นเรื่องที่น่ายินดีไม่ใช่เหรอคะ? แต่ถ้าดีใจจนออกนอกหน้าเกินไปก็ไม่ไหวเหมือนกันนะ”


  ลูน่าพูด


  “เอาน่าๆ ถ้าเป็นพวกที่รู้สึกดีใจจากนิสัยของผู้ชายล่ะก็ แม่จะฆ่าให้เดี้ยงในบ่อนี้เลย”

  เซชิเลียพูดพร้อมกับเรียกดาบโลหิตออกมา


  “ทั้งๆ ที่ตัวเองไปลากเขามาแท้ๆ”

  ทุกคนในบ่อคิดแบบเดียวกัน


  “แต่ก็เอาเถอะ ที่ทำนี่ก็เพื่อปลุกวิญญาณในการเป็นอัศวินไร้เทียมทานในตัวของเบลซให้ตื่นขึ้นนั่นแหละ”

  เซชิเลียเดินไปลากตัวเบลซออกมาจากบ่อ


  “เพราะฉะนั้นรีบมาถูหลังให้หน่อยได้มั้ย”


  “เฮ้ย!? แหงเป็นงั้น!?”


  สุดท้ายแล้วเบลซก็ต้องไปนั่งถูหลังให้เซชิเลีย


  “ดูเหมือนยัยแวมไพร์นี่จะไม่เห็นเราเป็นผู้ชายในสายตาจริงๆ สินะ”


  ในระหว่างที่เบลซกำลังนึกคิดอยู่นั้น สายตาของเค้าได้เหล่มองลงไปที่บั้นท้ายของเซชิเลีย


  “ชิ! ทำไมถึงได้ดูเป็นสาวสวยขนาดนี้เนี้ย ทั้งๆ ที่ยัยนี่เป็นปีศาจแวมไพร์แท้ๆ”


  “เฮ้ย! อย่าพักมือสิ!”


  “ทราบแล้วคร้าบ!!!”


  ปึด!

  ช่วงระหว่างที่เบลซกำลังถูหลังให้เซชิเลียอยู่นั้น จู่ๆ ซอร์เนียร์ก็มานั่งอยู่ด้านหลังและเตรียมจะถูหลังให้


  “จะขัดหลังให้อาจารย์เบลซนะคะ”


  “ซะ...ซอร์เนียร์!?”


  “อุ้ย น่าสนุกดีจัง”


  “งั้นฉันก็ขอทำด้วยคนสิ”


  แอสเทียกับไอริสลุกออกจากบ่อ


  “ท่านโทโยฮิเมะ เอาด้วยมั้ยคะ?”

  ลูน่าหันหน้าไปถาม


  “เอ๊ะ!?”


  สุดท้ายแล้วทุกคนก็ต่อแถวถูหลังให้กัน


  “นานๆ ทีได้มาทำแบบนี้ก็สนุกเหมือนกันเนอะ!”

  แอสเทียพูด


  “มันจะดีเหรอ? สภาพแบบนี้แต่กลับไม่มีคนไหนรู้สึกแปลกใจบ้างเลย...”

  เบลซคิด


  “โอเค! งั้นทุกคนก็หันหลังกลับไป!!”


  เซชิเลียหมุนตัวกลับมาด้วยความเร็วสูง


  “ทำบ้าอะไรของเธอเนี้ย”


  เบลซที่ยังไม่ทันได้หมุนตัวก็รีบเอามือมาปิดตาตัวเองไว้ แต่จริงๆ แล้วเขาแอบมองเซชิเลียผ่านล่องนิ้ว


  “...”

  เซชิเลียทำหน้างง เพราะเธอได้แอบเอาฟองสบู่มาปิดตรงจุดสำคัญเอาไว้หมดแล้ว


  “หา!?”

  เบลซเอามือลง


  “อะไรกัน นายคงไม่ได้คิดว่า ‘ไม่จริง น่าผิดหวังจังแห๊ะ’ อะไรแบบนั้นหรอกใช้มั้ย?”


  “อย่ามาล้อเล่นน่า”

  เบลซหน้าแดงและรีบหันหลังใส่เซชิเลีย


  “หึหึหึ งั้นก็สูดหายใจลึกๆ นะ เดี๋ยวฉันจะล้างตัวให้แบบจัดเต็มเลย”


  เซชิเลียพูดเสร็จแล้วก็ถูหลังเบลซด้วยความเร็วสูง


  “อ้ากกกกก!!”

  เบลซส่งเสียงร้องออกมาซะดังลั่นก่อนจะล้มลงไปนอนกองกับพื้น และหลังของเขาก็แดงแจ๋ แถมมีควันไหม้ลอยออกมาด้วย


  หมับ!

  ลูน่าแอบเอามือไปบีบหน้าอกของโทโยฮิเมะที่กำลังนั่งให้ถูหลัง


  “ว้าย!? ทำอะไรของเธอเนี่ย ลูน่า!?”


  “รู้สึกว่าหน้าอกจะโตขึ้นแล้วนะคะ”


  “เดี๋ยวสิ อ๊าง!”


  โทโยฮิเมะยิ่งขัดขืนก็ยิ่งถูกลูน่าบีบหน้าอกแรงขึ้น


  “อู้ย...แสบหลัง...”

  เบลซค่อยๆ คลานลงมาแช่ในบ่อน้ำพุร้อนเพื่อหลีกเลี่ยงที่จะได้ฟังเรื่องจุกจิกของพวกผู้หญิง เค้าหันไปมองไอริสที่กำลังนั่งหลับตาแช่น้ำอยู่ตรงกลางบ่อ


  “มะ...มีอะไรงั้นเหรอ?”

  ไอริสรู้สึกตัวว่าถูกมองจึงถามไป


  “เปล่าๆ ฉันแค่นึกถึงตอนที่เราสองคนได้เจอกันครั้งแรกน่ะ”


  “หือ?”

  ไอริสนึกภาพไปตอนที่เธอได้เจอเบลซครั้งแรก ตอนนั้นเธอถูกเบลซพบตัวตอนที่กำลังจะอาบน้ำในคฤหาสน์เซฟเฟี้ยน


  “อืม… นั่นสินะ สถานการณ์ตอนนี้ มันเหมือนกับตอนที่เราได้เจอกันครั้งแรกจริงๆ”


  “เธอรู้รึเปล่าว่าตอนนั้นเป็นครั้งแรก ที่ฉันได้แตะเนื้อต้องตัวผู้หญิง”


  “งะ...งั้นเหรอ?”


  “ใช่ ตอนนั้นเธอไม่สนใจว่าตัวเองกำลังโป๊ แถมยังจับฉันเหวี่ยงลงบ่อน้ำอีก หรือว่าเองก็ไม่มองฉันในฐานะ ‘ผู้ชาย’ เหมือนกันน่ะ?”


  “มะ...ไม่นะ ฉันไม่เคยมองนายแบบนั้น”

  ไอริสพยายามจะบอกเบลซว่าเธอมองเขาไปมากกว่านั้น แต่เธอก็ไม่อาจจะพูดออกไปได้


  “ถ้าทุกคนใส่ชุดว่ายน้ำหรือชุดอะไรที่มันสามารถปกปิดส่วนต่างๆ ได้ ก็คงไม่รู้สึกลำบากใจที่จะมองอยู่หรอก”


  “ตายจริง อาจารย์เบลซพูดเหมือนพวกคลั่งชุดเลยนะคะ”

  ซอร์เนียร์พูดแทรกเข้ามา


  “เฮ้ เบลซ!”

  เซชิเลียตะโกนเสียงมาหาเบลซ


  “หือ?”

  เบลซหันหน้าไปมองแล้วก็ได้เห็นว่าเซชิเลียกำลังเล่นมวยปล้ำและกำลังจับกดโทโยฮิเมะอ้าขาขึ้นข้างหนึ่งให้เบลซวิ่งเข้ามานับ


  “ไม่น้าาาาาา!!!”


  “รีบๆ มานับสิ เบลซ!!”


  “มาเล่นอะไรในที่แบบนี้ฟร๊ะ!!”

  เบลซตะโกนเสียงไปหาเซชิเลีย


  “โอเค งั้นก็ไปเด้งกับเชือก...”


  ฟ้าว!!

  เซชิเลียเหวี่ยงโทโยฮิเมะให้ไปเด้งกับเชือกในแบบที่พวกเธอจินตนาการเอาไว้ แต่ความจริงแล้วโทโยฮิเมะกำลังจะวิ่งตรงไปหาเบลซที่อยู่ขอบบ่อน้ำพุร้อน


  “เฮ้ย!! มันมีเชือกให้เด้งที่ไหนกันเล่า!!”


  พรืด!!

  โทโยฮิเมะวิ่งไปเหยียบก้อนสบู่แล้วลื่นจนตัวลอยเข้าไปหาเบลซ แต่ในช่วงจังหวะที่ตัวเธอจะลอยไป ผ้าขนหนูที่เธอมัดตัวเอาไว้ก็หลุดให้เบลซเห็นเรือนร่างอันเปลือยเปล่าของเธอเต็มสองตา


  “กรี้ด!!!”

  โทโยฮิเมะหมุนตัวตีลังกาแล้วเอาส้นเท้าตอกเข้าไปที่กลางหัวของเบลซเต็มๆ จนสลบคาบ่อ


  15 นาทีผ่านไป…


  “อึ...อือ...”


  เบลซลืมตาตื่นขึ้นก็เห็นเซชิเลียเลือนหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะมาสัมผัสกัน


  “รู้สึกตัวแล้วรึ?”


  “ที่นี่มัน…?”

  เบลซหันซ้ายหันขวาดูรอบๆ ก็รู้ว่าตัวเองกำลังนอนหนุนตักของเซชิเลียในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า


  “เพิ่งจะเคยเห็นคนที่โจมตีนายสลบในครั้งเดียวก็คราวนี้แหละ”


  “รู้สึกตัวแล้วใช่มั้ย! ดีจังเลย!”

  โทโยฮิเมะทำหน้ากระวนกระวายวิ่งตรงเข้ามาหาเบลซที่เพิ่งจะได้สติ


  “อะ...อืม”

  เบลซตอบกลับไปด้วยสีหน้าที่ยังมึนๆ


  “ขอโทษด้วย เรื่องที่ทำให้เจ้าเป็นแบบนี้เป็นเพราะข้าแท้ๆ”

  โทโยฮิเมะก้มหน้าขอโทษ


  “ไม่เป็นไรๆ ที่จริงคนที่ผิดน่ะคือยัยแวมไพร์งี่เง่านี่ต่างหาก”

  เบลซยกตัวขึ้นและชี้นิ้วไปที่เซชิเลีย


  “หือ?”

  เซชิเลียทำหน้านิ่งเฉยเหมือนตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด


  “ว่าแต่นายเถอะ เป็นไงบ้าง? ได้ภูมิคุ้มกันติดตัวแล้วรึยัง?”

  ไอริสเดินเข้ามาถาม


  “เห๊อะ! ไม่เห็นต้องเป็นห่วงเลยก็ได้นี่ ฉันไม่รู้สึกถึงความเป็นผู้หญิงในตัวของเธออยู่แล้ว”


  “โฮ่ว! งั้นมาลองทดสอบดูซะหน่อย”

  ไอริสเตรียมจะถอดผ้าขนหนูออก


  “เดี๋ยวสิ ไอริส!”

  เซชิเลียลุกขึ้นมาห้าม


  “จะบ้ารึไงเนี้ย!!??”

  เบลซหน้าแดงและรีบหันหน้าหนี


  “หุหุหุ ล้อเล่นไปงั้นแหละ”


  พรืด!

  พอเซชิเลียรู้ว่าสิ่งที่ไอริสกำลังจะทำมันเป็นเรื่องล้อเล่น แต่ดูเหมือนว่าเท้าของเธอจะไปเกี่ยวสายชุดชั้นในเสียหลักไปคว้าผ้าขนหนูของไอริสหลุดออกมา


  กระฉุดดดดด!!

  เลือดกำเดาของเบลซพุ่งออกมาเป็นน้ำพุ


  “ยังฝึกวิชาไม่พอเฟ้ย!!”

  เซชิเลียเห็นเบลซปล่อยเลือดกำเดาออกมาแล้วก็ถอดขนหนูออกและลากตัวเบลซเข้าไปในห้องบ่อน้ำพุร้อนอีกครั้ง



  ปล่อยตรูไปเถ้อะ!!!




++++++++++ To Be Continued ++++++++++



0505050+++.png






ปิด

ประกาศจาก Admin

ช่วยบริจาคค่า VPS หน่อยจ้า
ช่วยบริจาคค่า VPS หน่อยจ้า
ช่วยหน่อยเนอะ ไม่ได้บังคับนะเออ เเต่สักหน่อยก๊ยังดี ^^

ดู »

ThaiZeed

GMT+7, 16-12-2018 20:26 , Processed in 0.045262 second(s), 18 queries , Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2012  Template BY: GDC & 2th